دانشگاه ارومیه مطالعات میان رشته‌ای زبان و ادبیات فارسی 3060-7515 1 3 2025 11 22 The act of English translators' reading of the symbols of Hafez's poems کنش خوانش مترجمان انگلیسی از نمادهای اشعار حافظ 92 115 121691 10.30466/jispll.2025.55665.1016 FA پریسا حبیبی فارغ التحصیل مقطع دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه شهید مدنی آذربایجان ابوالفضل رمضانی استادیار زبان و ادبیات انگلیسی گروه زبان و ادبیات انگلیسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران Journal Article 2024 10 26 Hafiz's poems were introduced to the Western world by Orientalists from the middle of the 18th century, and many translators sought to translate and understand these poems, and in this way tried different methods. Apart from the success rate of translators in conveying the concepts of Hafiz's poetry, they themselves were from the first audiences of Hafez's poems in the West, and how these poems are understood and interpreted is a significant issue. This article deals specifically with how the important translators of Hafiz's poems perceive the frequently-repetitive symbols of these poems based on the elements of theory of reception. According to the theory of reception, every literary text has gaps or voids within itself that characterize the literary text against other texts. According to this theory, in dealing with these gaps, the audience mixes what they have received from the text with what they have in mind and fills these gaps.The symbol is one of the significant semantic gaps in Hafiz's poems, without which it would be difficult to understand Hafez's worldview. Here, the readings of three personal and important symbols of Hafez (Pire-maghan, Rend, Kharabat) in the translations of prominent English translators of the 19th and 20th centuries are evaluated, and the result obtained shows that most English translators have been active readers in reading the symbols of Hafiz's poems and by combining their mental contents with the symbolic element, in most cases, they have highlighted only one of the semantic spectrums of the symbol and in most cases, they have eliminated the aesthetic gap of the poems. ‬‬‬‬ اشعار حافظ از اواسط قرن هجدهم میلادی، توسط مستشرقان به جهان غرب معرفی شد و مترجمان بسیاری در صدد ترجمه و فهم این اشعار برآمدند و در این راه شیوه‌های متفاوت و مختلفی را آزمودند. جدای از میزان موفقیت مترجمان در انتقال مفاهیم شعر حافظ، خود ایشان جزو اولین مخاطبان اشعار حافظ در غرب بودند و چگونگی فهم و نوع برداشت آنان مسئله‌ای قابل توجه است. این مقاله اختصاصاً به نوع درک مترجمان مطرح غزلیات حافظ از نمادهای پرتکرار این اشعار بر اساس نظریۀ دریافت مؤلفه‌های نظریة دریافت پرداخته است. بر اساس نظریۀ دریافت هر متن ادبی در درون خود شکاف‌ها یا خلأهایی دارد که شاخصۀ متن ادبی در برابر سایر متون است. طبق این نظریه مخاطب در برخورد با این شکاف‌ها، آنچه را از متن دریافت کرده با آنچه در ذهن خود دارد، می‌آمیزد و این شکاف‫ها را پر می‌کند. نماد یکی از شکاف‌های معنایی قابل اعتنای اشعار حافظ است که بدون درک صحیح آن، فهم جهان‌بینی حافظ دشوار خواهد بود. در اینجا خوانش سه نماد شخصی و مهم حافظ (پیرمغان، رند، خرابات) را در ترجمه‌های مترجمان برجستۀ انگلستانِ قرون 19 و 20 مورد ارزیابی قرار گرفته و نتیجه‫ای که حاصل شده نشان از آن دارد که اکثر مترجمان انگلیسی در خوانش نمادهای اشعار حافظ خوانندگانی کنش‫گر بوده‫اند و با ترکیب داشته‏های ذهنی خود با عنصر نمادین در اغلب موارد فقط یکی از طیف‫های معنایی نماد را برجسته کرده‫اند و در اغلب موارد شکاف زیبایی‏شناسانۀ اشعار را از بین برده‏اند.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬ https://jispll.urmia.ac.ir/article_121691_2ded2a1365f694c4b86e7a6e7a21cba9.pdf