دانشگاه ارومیهمطالعات میان رشتهای زبان و ادبیات فارسی3060-75151120240521Manifestations of surreal elements in the poems of ten child poetsنمودهای عناصر سوررئال در شعر ده شاعر کودک11012154210.30466/jispll.2024.121542FAعباس باقینژاددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران0000-0003-3342-8022Journal Article20221117Children's poetry is created according to the characteristics and needs of children and based on the imagination and emotions of the children's audience. This provides the basis for the creation of the world and conditions that are not similar to the surreal world or what is formed in surrealist works. In this research, the affinity of children's mentalities and fantasy world and, accordingly, the ratio of space and elements of children's poetry with some basics of surrealism, and the dimensions of using ten poets of children's poets from the coordinates and capacities of surrealism have been explained and described. In this regard, the poetic possibilities and capabilities that led to the creation of a new reality beyond the known reality in the poetry of the poets of this study have been identified and defined. The results of the research show: the quality of objectifying mental images and changing the identity and location of objects, how to create a context for different role-playing and contrary to reality, also, how to benefit from unconventional humor and the narration of dreams and dreams that are aspects of surrealism, In the poetry of the poets, this research has its manifestation. This, while revealing the conscious and unconscious tendency of these poets to use the capabilities of surreal elements, is an approach that provides the basis for the use of imagination in children's poetry in accordance with children's capacity and interests.شعر کودک، متناسب با ویژگیها و نیازهای کودکان و بر اساس تخیل و عواطف مخاطبانِ کودک آفریده میشود. این امر، زمینۀ خلقِ دنیا و احوالی را فراهم میکند که به دنیای سوررئال و یا آنچه در آثار سوررئالیستی شکل میگیرد، بیشباهت نیست. در این پژوهش، قرابتِ ذهنیات و دنیای خیالِ کودکان و به تبع آن، نسبتِ فضا و عناصر شعر کودک با بعضی مبانی سوررئالیسم مورد بررسی قرار گرفته و ابعادِ استفادۀ ده شاعر از شاعرانِ کودک از مختصات و ظرفیتهای سوررئالیسم تببین و تشریح شده است. در این راستا، امکانات و قابلیتهای شاعرانهای که به آفرینش واقعیتی تازه و فراتر از واقعیتِ شناختهشده در شعر شاعران این پژوهش انجامیده، شناسایی و تعریف گردیده است. نتایج پژوهش نشان میدهد: کیفیتِ عینیکردنِ تصاویر ذهنی و تغییرِ هویت و جایگاهِ اشیا، چگونگی ایجادِ زمینه برای نقشآفرینی متفاوت و مغایر با واقعیت، همچنین، نحوۀ بهرهمندی از طنزِ نامتعارف و روایتِ خواب و رؤیا که وجوهی از سوررئالیسم هستند، در شعر شاعران این پژوهش، نمود و تجلی دارد. این امر، ضمن آنکه تمایل خودآگاه و ناخودآگاهانۀ این شاعران را به استفاده از قابلیتهای عناصر سوررئال آشکار میکند، رویکردی است که زمینۀ به کارگیری تخیلی متناسب با ظرفیت و علائق کودکانه را در شعر کودک فراهم میسازد.https://jispll.urmia.ac.ir/article_121542_cb4441120988180d72fdcc2d25a58b1b.pdfدانشگاه ارومیهمطالعات میان رشتهای زبان و ادبیات فارسی3060-75151120240521Cynicism and Islamic Sufismکلبیّون و تصوف اسلامی112712153810.30466/jispll.2024.121538FAعلیرضا مظفریاستاد گروه آموزشی زبان و ادبیّات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانJournal Article20221123Many researchers on the philosophical foundation of Islamic mysticism, when examining the impact of the Greek philosopher on Islamic Sufism, discussed in a way that suggests that they are aware of some affinities of the cynics with the ethical and theoretical views of the Sufists, yet for some reasons such as the lack of reliable documents they avoided in elaborating the scale of the influence of that Greek trend upon Islamic Sufism; especially trends such as Malamatieh. This article glances at the history and ideas of cynicism without discussing its impact on Islamic Sufism. Then, it examines the shared beliefs of cynicism and Islamic Sufism, providing necessary evidence to prove these commonalities. It should be noted that more than having an ordered philosophical structure, cynics hold dogmatic ethical beliefs that were in open conflict with the ethics of their time. Considering the enormous similarities between Sufism and cynicism, it is probable that the theoretical and ethical traditions of the cynics have found their way into Islamic Sufism. Still, since the existing evidence does not prove these impacts, this article deals with some probable ways to prove this.غالب پژوهندگان بنیادهای فسلفی عرفان اسلامی، آنگاه که به بررسی نفوذ دستگاه فلسفی یونان در تصوف اسلامی پرداختهاند به نحوی چنان نمودهاند که از همانندی برخی باورهای کلبیّون با آرای اخلاقی و فکری متصوفه غافل نیستند اما بنا به ملاحظاتی از جمله فقدان اسناد معتبر از دقت و بررسی ابعاد نفوذ عقاید آن نحلۀ یونانی در تصوف اسلامی به ویژه نحلههایی چون ملامتیه طفره رفتهاند. در این مقاله بعد از نگاهی اجمالی به تاریخ و عقاید کلبیّون فارغ از اثبات تأثیر آنان در تصوف اسلامی به بررسی مشترکات باورهای کلبیّون و تصوف اسلامی و ارائۀ شواهد ضروری برای اثبات این مشترکات خواهیم پرداخت. ناگفته نماند که کلبیون بیش از آنکه صاحب دستگاه منظم فسلفی باشند صاحب باورهای جزمی در اخلاقیّاتند که برخی از آن باورها در تناقض آشکار با معیارهای اخلاقی روزگارشان بود. با توجه به مشابهتهای زیاد تصوب و کلبیّون، احتمال آن میرود که سنن فکری و اخلاقی کلبیون به طرقی در تصوف اسلامی راه جسته باشد اما از آنجا که منابع موجود این طرق نفوذ را مستند و تأیید نمیکند، برخی از طرق احتمالی در ضمن مقاله مورد بررسی قرار گرفته است.غالب پژوهندگان بنیادهای فسلفی عرفان اسلامی، آنگاه که به بررسی نفوذ دستگاه فلسفی یونان در تصوف اسلامی پرداختهاند به نحوی چنان نمودهاند که از همانندی برخی باورهای کلبیّون با آرای اخلاقی و فکری متصوفه غافل نیستند اما بنا به ملاحظاتی از جمله فقدان اسناد معتبر از دقت و بررسی ابعاد نفوذ عقاید آن نحلۀ یونانی در تصوف اسلامی به ویژه نحلههایی چون ملامتیه طفره رفتهاند. در این مقاله بعد از نگاهی اجمالی به تاریخ و عقاید کلبیّون فارغ از اثبات تأثیر آنان در تصوف اسلامی به بررسی مشترکات باورهای کلبیّون و تصوف اسلامی و ارائۀ شواهد ضروری برای اثبات این مشترکات خواهیم پرداخت. ناگفته نماند که کلبیون بیش از آنکه صاحب دستگاه منظم فسلفی باشند صاحب باورهای جزمی در اخلاقیّاتند که برخی از آن باورها در تناقض آشکار با معیارهای اخلاقی روزگارشان بود. با توجه به مشابهتهای زیاد تصوب و کلبیّون، احتمال آن میرود که سنن فکری و اخلاقی کلبیون به طرقی در تصوف اسلامی راه جسته باشد اما از آنجا که منابع موجود این طرق نفوذ را مستند و تأیید نمیکند، برخی از طرق احتمالی در ضمن مقاله مورد بررسی قرار گرفته است.https://jispll.urmia.ac.ir/article_121538_e36798cff897a3b5324f729c46e9193d.pdfدانشگاه ارومیهمطالعات میان رشتهای زبان و ادبیات فارسی3060-75151120240521The analysis of love metaphors in Mersad Al-Ebad, according to Lakoff and Johnson's theoryمطالعۀ مفهوم عشق در مرصادالعباد با تکیه بر نظریّۀ استعارۀ مفهومی لیکاف و جانسون284012153910.30466/jispll.2024.121539FAعبدالمجید محققیاستادیارگروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایرانالهام خلیلی جهرمیاستادیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0009-0001-6114-0416سونیا نوروزی جعفرلودانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران0009-0006-9464-9661Journal Article20230521In traditional studies, metaphor is the substitution of words based on similarity in literary language. However, in contemporary linguistic studies, metaphor has developed to the level of the human perceptual system. In contemporary theory (conceptual metaphor), not only language but also the basis of perception is metaphorical, and linguistic metaphor is just the manifestation of metaphorical perception. Metaphorical perception means humans understand abstract concepts based on their experience with objective concepts. In this paper, the concept of love in Mersad al-Ebad, written by Najmal-Din Razi has been studied and analyzed based on the conceptual metaphor theory of Lakoff and Johnson. Studies show that ontological metaphors have the highest frequency in this text. There are also two central metaphors in this text: "Love is the King" and "Love is the Way," which are all other metaphors linked to them. Generally, the author's mystical ideas cause the formation of metaphors. The metaphorical mappings generally emphasize the authority and dominance of love and are related to the "Fanā" and "baqā". The paradoxical view of man and the concept of love in the various metaphors of love in this text expresses the prevailing idea about the "Vali" or "pir", which has the attributes of beauty and glory together and Reveals the Guidance of love. In other words, in Mersad al-Ebad, love is a valuable concept with a paradoxical nature that is destructive and revitalizing. Accordingly, the concept of love in Mersad al-Ebad and the concept of "vali" or "pir" in Sufi view functionally correspond.در نگاه سنتی به استعاره، واژگان بر اساس رابطۀ مشابهت و در ساحت زبان جایگزین میشوند. امّا در مطالعات زبانشناختی معاصر، استعاره تا سطح مفاهیم و نظام ادراکی انسان توسّع یافته است. در نظریّۀ معاصر که به استعارۀ مفهومی (شناختی) معروف است نه تنها زبان، بلکه اساس ادراک نیز استعاری است و استعارۀ زبانی، نمود اندیشۀ استعاری است. بدینصورت که فهم انسان از مفاهیم انتزاعی براساس تجربهای است که از مفاهیم عینی و ملموس دارد. در این پژوهش با تکیه بر نظریّۀ استعارۀ مفهومی لیکاف و جانسون، مفهوم عشق در کتاب مرصادالعباد نجمالدینرازی بررسی شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهند، در اثر یاد شده استعارههای هستیشناختی از بیشترین فراوانی برخوردارند. همچنین دو استعارۀ کانونی «عشق سلطان است» و «عشق راه است» در متن وجود دارد که تمام استعارههای دیگر با آنها در پیوند هستند. محور تشکیل استعارهها اندیشههای عرفانی مؤلف است که ریشه در سنّت فکری صوفیه دارد. نگاشتهای استعاری عموماً با تأکید بر جنبۀ اقتدار و استیلای عشق و در ارتباط با بحث فنای عاشق و وحدت وی با معشوق شکل گرفتهاند. نگاه پارادکیسکال به انسان و مفهوم عشق در استعارههای این اثر، مبیّن اندیشۀ غالب دربارۀ ولیّ است که هر دو بعد جمالی و جلالی را در کنار هم دارد و معنای هدایتگری عشق را در این نگاشتها آشکار میسازد. بهزبانِ دیگر در اندیشۀ نجمالدینرازی، عشق مفهومی ارزشمند و دارای ماهیّتی متناقض است که در عین ویرانگری، احیاگر و تعالیبخش نیز هست. از این حیث کارکردِ عشق در مرصادالعباد متناظر با مفهوم پیر (ولی) در آرای صوفیه است.https://jispll.urmia.ac.ir/article_121539_fb20e8c2d2477671b37bb4354048c8f6.pdfدانشگاه ارومیهمطالعات میان رشتهای زبان و ادبیات فارسی3060-75151120240521Critical Study of the Iranian Movie »Who Killed Amir? «on the Basis of Theories of the Postmodern Novelsنقد فیلم «چه کسی امیر را کشت؟» بر اساس نظریههای رمان پسامدرن415412154010.30466/jispll.2024.121540FAشیرزاد طایفیدانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علّامه طباطبائی، تهران، ایران0000-0002-2773-3074محمدحسین رمضانی فوکلائیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علّامه طباطبائی، تهران، ایران0000-0002-1754-4130Journal Article20221201Contrary to the French school of comparative literature, which, according to it, only two written texts can be compared, in the American approach, it is possible to compare literary texts to various arts, including cinema. Since novels and films have many similarities, they are similar in many respects and are two comparable genres. These commons provide a good field for discussing a movie from the perspective of a new literary theory and criticism and allow us to use the concepts and terminology that we usually know as a tool for discussing the novel to critically explore the structure, devices, and themes of the film. On the other hand, in recent years, the term "postmodernism" has become popular in critical discussions about the novel, and many new fiction writers show much fascination in writing fiction with postmodern style. Therefore, in this research, firstly, by examining the views of some of the most important thinkers of postmodern literature, nineteen techniques used in postmodern novels were extracted, and with qualitative analysis method, use of them in an Iranian movie (i.e., Who killed Amir?) were examined. The results of the studies showed the proximity of literature and cinema (as a visual text) and the ability to compare these two written and visual texts. We realized that most of the techniques applied in writing postmodern novels were also frequently used in the reviewed Iranian film.بر خلاف مکتب فرانسوی ادبیات تطبیقی که مطابق آن، صرفاً میتوان به مقایسۀ دو متن نوشتاری با لحاظ شرایطی پرداخت، در رهیافت آمریکایی تطبیق متون ادبی با هنرهای مختلف، از جمله سینما امکانپذیر است. چون رمان و فیلم مشترکات زیادی دارند، از بسیاری جهات به یکدیگر شبیه هستند، و دو ژانر قیاسپذیر محسوب میشوند. این مشترکات، زمینۀ مناسبی برای بحث دربارۀ فیلم سینمایی از منظر نظریه و نقد ادبی جدید فراهم نموده، امکان میدهد مفاهیم و اصطلاحاتی را که به طور معمول ابزاری برای بحث دربارۀ رمان میدانیم، برای کاوشی نقادانه دربارۀ ساختار و صناعات و مضامین فیلم به کار ببریم. از طرفی، در سالهای اخیر اصطلاح «پسامدرنیسم» در بحثهای نقادانه دربارۀ رمان رواج یافته، بسیاری از داستاننویسان جدید نیز شیفتگی وافری به داستاننویسی به سبک پسامدرن نشان میدهند؛ لذا در این پژوهش، ابتدا با بررسی نظرات برخی از مهمترین اندیشمندان ادبیات پسامدرن، نوزده تکنیک مورد استفاده در رمانهای پسامدرن استخراج شده و با روش تحلیل کیفی، بهکارگیری آنها در فیلم چه کسی امیر را کشت؟ مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بررسی، گویای قرابت ادبیات و سینما (به عنوان یک متن تصویری) و قابلیت مقایسۀ این دو متن نوشتاری و تصویری است؛ چنانکه بسیاری از تکنیکهایی که در نگارش رمانهای پسامدرن به کار گرفته میشوند، با بسامد بالایی در فیلم مورد بررسی نیز، استفاده شده است.https://jispll.urmia.ac.ir/article_121540_ef140c10d48d4ebc1b24d4ebccdfe5aa.pdfدانشگاه ارومیهمطالعات میان رشتهای زبان و ادبیات فارسی3060-75151120240521Analysis of paintings of Dervishes dance (Sama) in the courtyard of Saadid's Tomb based onthemegametaphor of love as a journey.تحلیل نگارههای سماع درویشان در حیاط مقبرۀ سعدی بر مبنای کلان استعارۀ عشق به مثابۀ سفر557512153710.30466/jispll.2024.121537FAنغمه حسین قزوینیدانشآموخته دکترای پژوهش هنر دانشگاه الزهرا، راهنمای موزه ملی ایرانJournal Article20231021One of the most frequent paintings of the 10th and 11th centuries AH in Saadi's books is the double-page painting, one of which shows dervishes in the courtyard of Saadi's tomb (picture on the right) and the other shows people watching bathers in the underground pool near Saadi's tomb. It shows (picture on the left). The upcoming research is based on the assumption that the paintings of Dervishes dance (Sama) in the courtyard of Saadid's Tomb, in addition to their conformity with reality, express deep meanings of Saadi's thinking and mysticism and a step beyond Iranian mysticism. They can be analyzed using the topic of megametaphor in conceptual metaphors. Now, to achieve this goal and show the unique and realistic expression of these images, a brief review of the explanations, reports, and images from Saadi's tomb was done. In the next step, the images were analyzed using the extended metaphor of love as a journey, and in the next step, the mega metaphor of mysticism was analyzed as a romantic journey. With their help, micro metaphors such as Saadi as the path of love, cedar as the beginning of a journey, and Sama as a mystical path were identified in line with this image. In this way, in addition to deciphering the metaphorical layers of these images, based on this research, the topic of conceptual metaphors can be introduced as a suitable method for analyzing and reanalyzing images.از نگارههای پرتکرار اواسط قرن 10 تا اوایل قرن 11 هـ .ق در کتابهای کلیات سعدی، نگارههای دوبرگی است که یکی از آنها سماع درویشان در حیاط مقبرۀ سعدی (نگاره سمت راست) و دیگری افرادی را در حال تماشای استحمامکنندگان در استخر زیرزمینی نزدیک مقبرۀ سعدی نشان میدهد (نگارۀ سمت چپ)؛ و تحقیق پیش رو بر این فرض است که نگارههای سماع درویشان در حیاط مقبرۀ سعدی علاوه بر انطابقشان با واقعیت، بیانگر معانی عمیقی از تفکر و عرفان سعدی و در گامی فراتر، عرفان ایرانی است؛ و میتوان آنها را بر مبنای کلاناستعارۀ عشق به مثابۀ سفر تحلیل نمود. حال برای نیل به این هدف، ابتدا برای نشاندادن بیان منحصربهفرد و درعینحال واقعگرایانۀ این تصاویر، مروری اجمالی بر شروح، گزارشها و تصاویر از مقبرۀ سعدی صورت پذیرفت. در مرحلۀ بعد کلاناستعارههای عشق به مثابۀ سفر و در مرتبۀ بعد کلاناستعارۀ طریقت عارفانه به مثابۀ سفر عاشقانه تحلیل گردید؛ و به مدد آنها خردهاستعارههایی مانند سعدی به مثابۀ رهرو عشق، سرو به مثابۀ مبدأ سفر و سماع به مثابۀ طریقت عارفانه، با نشانههای بصری در این نگاره شناسایی شدند. از این رهگذر علاوه بر رمزگشایی لایههای استعاری این نگارهها، به استناد این پژوهش میتوان مبحث استعارههای مفهومی را روشی مناسب برای تحلیل نگارهها معرفی نمود. https://jispll.urmia.ac.ir/article_121537_53da555cdec716241c967f6661d5a753.pdfدانشگاه ارومیهمطالعات میان رشتهای زبان و ادبیات فارسی3060-75151120240521Respecting the image of beloved in Shahriar's poetry based on Brown and Levinson's communication theoryرعایت وجهۀ معشوق در غزلیّات شهریار بر مبنای نظریۀ ارتباطی براون و لوینسون768612153610.30466/jispll.2024.121536FAپگاه محمودیدکترای زبان و ادبیات فارسی، نویسنده پژوهشگر.0009-0002-2849-0454شکوفه خالصی زادهدانشجوی زبان و ادبیات فراسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.Journal Article20240922From the point of view of Brown and Levinson, politeness in the discourse context of the language indicates the social position of the speaker and the level of relationship between him and the audience, so politeness can be considered a part of the linguistic action of the speaker in the structure of the language, including the Persian language. In this essay, the writer attempts to discuss and analyze the strategy of romantic words in Shahriars lyrical poetry by using Brown and Levinson's functionalism theory and analyze the type of verbal relationship between lover and beloved from this point of view. In terms of methodology, the upcoming research is of a descriptive-analytical type, based on the analysis of lyrical dialogue. Shahriar intends to directly address the lover with internal language and address the lover and talk to him. The results of the research and the findings of this study indicate that Shahryar used the mechanism of audience face and respect for politeness according to the theory of Brown and Lewinson when proposing his proposal to his lover talking to him, complaining about hijran. He tries to prove the exalted position of the beloved in his words by paying attention to various aspects.از دیدگاه براون و لوینسون، رعایت ادب در بافت گفتمانی زبان نشانگر جایگاه اجتماعی گوینده و سطح رابطۀ میان وی با مخاطب است بهگونهای که میتوان رعایت ادب را بخشی از کنش زبانی گوینده در ساختار زبان از جمله زبان فارسی بهشمار آورد. در این جستار تلاش نگارنده بر آن است تا با بهرهگیری از نظریۀ کاربردشناسی براون و لوینسون، استراتژی کلام عاشقانه را در غزلیات شهریار مورد بحث و بررسی قراردهد و نوع رابطۀ کلامی عاشق با معشوق را از این منظر واکاوی و تحلیل نماید. پژوهش پیشرو به لحاظ روششناسی از نوع توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای بررسی غزلیات گفتوگو محوری است که در آن شهریار با واگویههای درونی یا مخاطب قرار دادن معشوق و گفتوگو با وی بهصورت مستقیم قصد دارد معشوق را مخاطب قرار دهد. نتایج پژوهش و یافتههای حاصل از این بررسی حاکی از آن است که شهریار در هنگام طرح خواستۀ خویش با معشوق، گفتگو با وی، شکایت و گلهمندی از هجران از ساز و کار وجهۀ مخاطب و رعایت ادب بر طبق نظریۀ براون و لوینسون بهره گرفته است و تلاش میکند تا با توجّه به جنبههای گوناگون، والا بودن جایگاه معشوق را در کلام خویش به اثبات برساند. https://jispll.urmia.ac.ir/article_121536_d4aa3204e2dc8376afd3245e992fd015.pdf